ช่วงเวลาดีดี หลังจากจบ ม.ปลาย เราก็ใช้เวลาตั้งแต่ปิดเทอมมานี่ ก็ไปเที่ยวให้มันหายเซ็งๆกับความรู้สึกชาๆที่ผ่านมาแล้วก็พบว่าการได้ไปเปิดหูเปิดตา  มันทำให้เราปลดปล่อยอะไรๆไปได้มากเลย เริ่มต้นทริปแรกกับการไปอุทยานแห่งชาติเขาแหลม แต่เราก็ไปมาหลายครั้งแล้วเหมือนกัน แต่ไปกี่ทีมันก็เย็นสบายเหมือนเดิม รอบนี้เราไปแวะห้วยซองกาเรีย น้ำเย็นดี เราก็ห้อยขาลงไปในน้ำ น้ำใสมากๆเลย ตอนเย็นเราก็ค้างที่อุทยานแห่งชาติเขาแหลมคืนนึง อากาศเย็นจริงๆถึงจะอยู่ในช่วงเดือนร้อนๆอย่างมีนาคมก็ตาม

           ตลาดน้ำอัมพวา อยากไปมานานแล้ว ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามว่ามีของกินเยอะแยะ บรรยากาศดี พอได้ไปจริงๆ ก็โดนเลย แต่วันนั้นเป็นวันเสาร์คนก็เลยเยอะ เราก็เดินดูโน่นดูนี่ ก็ได้อีกความรู้สึกหนึ่ง ครึกครื้นดีเหมือนกัน เราไปซื้อน้ำจับเลี้ยงมานั่งกินกับหอยตลับแล้วก็ทอดมัน อร่อยที่อ่า ที่นั่นร้านขายขนมไทยน่ากินมากๆ แล้วเป็นสูตรดั้งเดิมทั้งนั้น ขนมมีกลิ่นหอมควันเทียนด้วย รสชาติก็ดี ร้านขายของที่ระลึกก็เป็นบรรยากาศเก่าๆ มีโปสการ์ดสวยๆขาย แต่ที่สวยมากๆมันก็แพงอ่ะ 39 บาท เห็นจะได้ แล้วก็มีของแฮนด์เมดน่ารักๆมากมาย แต่ตอนที่เราไปมันเป็นข้างขึ้นก็เลยไม่ได้ไปดูหิ่งห้อย แต่แค่นั้นก็มีความสุขมากแล้ว

          ล่าสุดช่วงสงกรานต์ ไปเที่ยวเพชรบูรณ์มา 4 วัน 3 คืน ที่โน่นเหมือนเป็นเมืองภูเขาเลย ภูมิประเทศแตกต่างกับบ้านเรา เส้นทางส่วนมากเหมือนอยู่บนภูเขาแล้วเวลามองออกไปก็จะเห็นแต่ภูเขาซ้อนทับกัน บนภูเขาก็มีทั้งบ้านคนทั้งที่ดินไว้ปลูกพืช วันแรกเราไปนอนที่ทุ่งแสลงหลวง ไปถึงก็เย็นแล้ว บรรยากาศมันจะเย็นๆสบายมากๆ ก็แวะไหว้พระข้างทาง ข้างในอุโบสถสะอาดมากๆเลย แล้วก็ไปถึงที่พักประมาณ 6 โมงกว่าๆ อ่อ ป่าที่เพชรบูรณ์น่าจะเป็นป่าสน เพราะมีต้นสนขึ้นเรียงรายให้เห็นเพียบ แถวที่เราไปเรียก "เขาค้อ" จะมีบ้านคนมีตังค์ปลูกอยู่บนเขา แล้วก็มีรีสอร์ทหรูๆ บรรยากาศน่าสบายให้เห็นเต็มไปหมด บรรยากาศที่นี่เค้าบอกว่าเหมือนสวิสเมืองไทย คืนแรกฝนตกหนัก ตอนเช้าบรรยากาศก็ยังครึมๆอยู่ พ่อก็ขับรถพาเข้าไปในทุ่ง ได้เห็นหญ้าเขียวขจี น้ำค้างจากฝนเมื่อคืนก็ยังคงหลงเหลือให้เห็น มีดอกกระเจียวขึ้นอยู่ประปราย ชอบบรรยากาศที่ทุ่งนี่มาก อยากเห็นมานานแล้วทุ่งหญ้าแบบนี้ แล้วมันก็เป็นทุ่งหญ้าหมดเลยบนเขาทุกลูกที่ซ้อนๆกันนั่นล่ะ เข้าไปได้อีกหน่อยก็เห็นกวาง 3-4 ตัว ไกลๆ กำลังกินหญ้า มาได้จังหวะจริงๆ ก่อนจะออกจากทุ่งก็แวะไปทุ่งนา ผกค.ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าอะไรเนี่ย ผกค. พ่อ-แม่ อธิบายให้ฟังว่า เป็นทุ่งนาของผู้ก่อการร้ายคอมฯสมัยก่อนที่หนีมาอยู่ป่า พวกเราก็เลยเดินสำรวจตามเส้นทางธรรมชาติ เดินจนเลยทุ่งนามาได้นิดเดียวก็ต้องชะงักกับทากดูดเลือด โคตรน่ากลัวอ่ะ ตอนแรกไม่เห็นพอก้มไปอีกทีมันชูคอขึ้นมาบนรองเท้าเราแล้ว รีบหนีออกมาจากดงมันเลย พราะหลังจากเห็นตัวนึงแล้ว ก็เห็นอีกหลายๆตัวกำลังยั้วเยี้ยอยู่ในบริเวณใกล้ๆเลย รีบเผ่นออกมาแทบไม่ทัน แล้วก็สะบัดๆๆมันออกไปจนได้ เหนียวจริงๆ ดีนะมันยังไม่ทันดูดไม่งั้นเลือดไหลไม่หยุดแน่ บริเวณทุ่งนาก็ถ่ายรูปกันอีกนิดหน่อย หลังจากชื่นชมกับธรรมชาติยามเช้าที่ทุ่งแสลงหลวงแล้ว ก็เดินทางต่อไป แล้วก็แวะสถานที่ข้างทางมากมาย มีที่พระตำนักเขาค้อ ฐานอิทธิที่เคยไปที่ตั้งมั่นของทหารจากรัฐบาลรบกับพวก ผกค.ในป่า มีเรดบุ๊คของเหมาในตู้จัดแสดงโชว์ด้วย แต่เป็นภาษาจีน แล้วก็ฮอล์ เครื่องบินรบเท่ห์ๆ อาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ รวมทั้งภาพเหตุการณ์ วิดีทัศน์ประกอบ ก็น่าสนใจดี

 

   

 

        วันที่ 2 มาค้างที่ภูหินร่องกล้า ข้างทางมีหมู่บ้านม้ง เล่นสงกรานต์กันสนุกสนานเลย เราก็แวะลานหินแตกข้างทาง เออ หินแตกจริงๆ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน แล้วก็แวะไปที่อุทยานเพื่อจองบ้าน ดีใจจริงๆ ได้พักบ้านอีกแล้ว สบายเลย อิอิ หลังจากนั้นก็ลุยขึ้นไปที่ลานหินปุ่ม อันนี้ใช้เวลาดูนานหน่อย เห็นต้นกุหลาบขาวก็งงๆว่านี่มันกุหลาบไรว้า ไม่เห็นเหมือนกุหลาบเลย แต่ถามคนแถวนั้นบอกว่าเรียก "กุหลาบขาว" จริงๆมีทั้งที่หลบภัยทางอากาศ บ้าน โรงตำข้าว ของ ผกค. เห็นที่หลบภัยทางอากาศก็รู้เลยว่าทำไมเหล่าสหายถึงได้รอดตายจากการโจมตีของรัฐบาล เล่นไปหลบใต้หินก้อนใหญ่เบ้อเริ่ม ช่องก็กว้าง ระเบิดมาที สะกิดผิวหินได้นิดเดียว แล้วก็ขึ้นไปกินบรรยากาศบนผาชูธง มองเห็นทรรศนียภาพได้สุดลูกหูลูกตามากๆ นึกออกเลยว่าสมัยก่อน สหายทั้งหลายคงมานั่งกินลมชมวิวบนผานี้เป็นแน่แท้ได้บรรยากาศลมพัดเย็นๆ ชิวได้ที่ สักพักดูเหมือนฝนจะมา ก็เลยรีบออกมาไปขึ้นรถ มาถึงที่พักก็ไปสั่งอาหารมานั่งกิน พระอาทิตย์ตกสวยจับใจ ตรงที่พักนี่เห็นชัดมากๆ พอตกกลางคืนแมลงมาจากไหนไม่รู้ เยอะแยะ เลยต้องรีบเข้านอน แต่วันนั้นอุ่นสบายกว่าวันแรกอีก อาจเป็นเพราะฝนไม่ตกและที่พักก็ดีมากๆ เช้าวันใหม่ก็เตรียมตัวเดินทางต่อไปที่สุดท้ายน้ำหนาว

 

 

 

        ระหว่างทางมีหมู่บ้านม้งอีกแล้ว เด็กๆออกมาเล่นน้ำสงกรานต์กันน่ารักดี มีกลุ่มน้องผู้หญิงสาดแล้วสาดอีก ไม่เปียกสักหน่อย เค้าก็ยังพยายามสาด มีเด็กผู้ชายตัวเล็กๆผมขึ้นไม่กี่เส้นพยายามจะสาดรถเรา ก็เลยหยุดให้สาดเลย  น้องเค้าน่ารักดี ดูแล้วสงกรานต์ที่นี่แม้ไม่ค่อยมีคนผ่านมาให้เล่นด้วยมากนัก แต่เด็กๆที่นี่ก็มีความสุขกับการที่ได้เล่นนะ เลยหมู่บ้านแม้วมาก็ลงเขาลูกเดียวเลย ทางมันสุดๆอ่ะ ยิ่งกว่าที่เคยเจอที่ไหนๆเลย ถนนนี่โค้งไปโค้งมา มันชันด้วยอ่ะ ดีนะที่ขามาไม่ได้มาทางนั้นไม่งั้นรถเหนื่อยแย่เลย ที่นี่เรียกได้ว่าปิล็อกแถวบ้านเราที่ว่าโค้งเยอะแล้ว ยังสู้ถนนที่โค้งและชันของที่นี่ไม่ได้เลย เหอะๆ พอลงมาจากเขาสลับซับซ้อนได้ ก็ถามเจ้าหน้าที่ข้างทางว่าจะไปหล่มเก่าได้ยังไง คราวนี้จะแวะไปกินขนมจีนที่ลือชากันว่าอร่อย
มาที่นี่ถ้าไม่ได้กินเหมือนมาไม่ถึง เราก็ตัวอำเภอที่เด็กๆออกมาเล่นสงกรานต์กันเยอะแยะเลยทีนี้ แวะถามคนข้างทางอีกแล้วว่าขนมจีนร้านไหนขึ้นชื่อ จะไปกินกัน เขาแนะนำร้านสารัชมา ก็บุกไปกินกันเลย มันอยู่นอกอำเภออกมาหน่อย โอ้ว ขนมจีน 7 สี น่าอร่อย พอกินเสร็จก็เดินทางต่อ ไปน้ำหนาว พอไปถึงกลางทางแวะพักรถ อ้าว! กำ จะหยิบกล้องมาถ่ายรูปสะพานสูงๆแถวนั้น นึกขึ้นได้ว่าวางกล้องไว้ข้างตัวตอนนั่งกินขนมจีน กว่าจะติดต่อทางร้านได้ โทรไปตามเบอร์ร้านของฝากที่ซื้อมาของสารัช คนรับคุยไม่รู้เรื่อง มันรับแล้ววาง เวรกรรม โทรไป 4-5 รอบ ชักรำคาญ เลยโทรไปถามบั๊กให้แน่ใจ เลยได้เบอร์ร้านที่ถูกต้องมา เหอะๆ กว่าจะได้เล่นเอาเซ็งเลย ที่น้ำหนาวก็เลยไม่ได้เก็บภาพมา เราปล่อยให้กล้องนอนค้างอยู่ที่ร้านสารัชซะเลย

       ที่น้ำหนาวได้กางเต้นท์แล้ว หลังจากที่เก็บไว้ในรถจนเต้นท์ร้อนได้ที่ ที่น้ำหนาวนี่ต้นสนสูงมากๆ รู้สึกว่าตัวเองอยู่ใกล้ท้องฟ้ามากๆเลย ที่โน่นมีร้านอาหารอร่อยดีอ่ะ เลยได้ดูพี่หลุยส์ด้วย อิอิ พอดีไปกินข้าวช่วงบางรักฯ เล่นพอดีเลย 55+ มีความสุขจังงง อืม ที่น้ำหนาวเนี่ย น้ำสะอาดมากๆ สีฟ้าใสๆ เย็นสบายเลย ตอนแรกว่าจะไม่อาบน้ำละ เห็นอากาศมันเริ่มเย็นๆ แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้คงขี้เกียจอาบก็เลยอาบซะเลย พอเข้าไปไม่คิดว่าน้ำมันจะน่าอาบขนาดนี้ น้ำน่าอายบกว่าที่บ้านอีก เหอะๆ ห้องน้ำสะอาดจริงๆ คืนนี้ฝนตกด้วยอ่ะ แต่โชคดีที่กางชีทกันฝนไว้แล้ว เลยนอนหลับสบาย อากาศมันก็ไม่เย็นมากเกินไป ตื่นมาตอนเช้าก็ไปเดินดูนกกับ พ่อ-แม่ อากาศดีจริงๆ มีนกตัวนึงสีสวยมากคลาสสิคเลย สักพักก็กลับมาเก็บเต้นท์ เย้เย้ จะได้กลับบ้านแล้ว ออกมาหลายวันชักคิดถึงบ้านเหมือนกัน แล้วก็ต้องแวะไปเอาเจ้ากล้องที่ลืมไว้ที่หล่มเก่า ขากลับนี่ไม่ยอมหลับเลย จะอยู่เป็นเพื่อนพ่อขับรถกันทั้งบ้าน ก็เลยร้องเพลงไปเรื่อยๆ เหอะๆ อารมณืมันชิวจัด ผ่านอำเภอท่าเรืออยุธยา ต้นข้าวเพิ่งขึ้น สวยดีอ่ะ มันปลูกเยอะกว่าแถวพนมทวนอีก ก็เลยดูเป็นทุ่งกว้างๆสวยดี เอ่อ แวะซื้อของกินที่ไร่กำนันจุลมาด้วย เยลลี่ผลไม้กินแล้วตื่นๆดี น้ำผลไม่ที่นั่นอร่อยโคตร ชอบจริงๆ ไอ้ลูกหม่อนที่เคยเก็บกินตอน ม. ต้น มันเอามาแปรรูปเป็นแยม อร่อย เป็นน้ำก็อร่อย เหอะๆ ไปเที่ยวรอบนี้ครบทุกรส 555+

 

 

        

 

สงกรานต์ปีนี้ก็ได้ความสุขใจไปอีกแบบ

 

เชื่อเราอะไรๆก็ไม่ดีเท่ากับการได้ไปสัมผัสด้วยตัวเอง การได้ออกไปเปิดโลกทัศน์มันทำให้ได้เรียนรู้อะไรไปด้วย

ได้ผ่อนคลายอย่างที่เต็มที่ แล้วจะได้รู้สึกถึงความสวยงามที่หาได้ไม่ไกลจากตัวเรา โลกนี้ยังมีอะไรอีกมากรอเราอยู่

   Thx-Sutee

Ludwig Van Bethoven

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นเป็นเวลา ตี 4 ครึ่ง ที่เด็กหญิงลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความสลัวในยามเช้า เธอขยี้ตาเพื่อให้

 

มองเห็นได้ชัด เธอลุกจากที่นอน อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว กินข้าว รอรถ

 

เด็กหญิงนั่งรถแล้วก็คิดไปเรื่อย เรื่องโน้นบ้างเรื่องนี้บ้าง เต็มไปหมด เด็กหญิงรู้สึกว่าเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

แล้วตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน รถมาถึงสถานที่ๆเธอคุ้นเคย เธอลงจากรถแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ

 

ด้านหน้าของสถานที่นั้นเขียนไว้ว่า "ที่พักใจ" เด็กหญิงเดินตรงเข้าไปในห้องที่มีแต่สีขาว ตั้งแต่ผนังไปจนถึงของ

 

ใช้ต่างๆในห้อง นอกซะจากเก้าอี้สีดำหนึ่งตัว ที่วางอยู่กลางห้อง เด็กหญิงรู้สึกเมื่อยจึงเดินไปนั่งพักที่เก้าอี้สีดำ

 

 

 

 

 

 

 

  เธอมองออกไปข้างนอก เห็นทิวทัศน์ที่เป็นท้องฟ้าตัดกับทุ่งหญ้าสีเขียวพลิ้วไหวไปตามแรงลม ลมพัดเข้ามา

 

ทางหน้าต่างที่เปิด ตรงที่เด็กหญิงนั่งอยู่ สักพักเสียงเพลงก็ดังขึ้นมาจากที่ใดสักแห่ง เป็นเสียงเพลงจากเปียโนที่

 

ใครสักคนกำลังบรรเลง เด็กหญิงนั่งฟังบทเพลงที่ไพเราะนั้น เธอรู้สึกมีความสุขมาก เด็กหญิงลุกขึ้นเดินไปเปิด

 

ประตูด้านหลัง เห็นทุ่งหญ้าสีเขียว มีทางเดินโรยด้วยหินสีขาว เด็กหญิงเดินตรงไป สองข้างทางเป็นทุ่งหญ้า

 

ในที่สุดเธอก็เดินมาสุดทาง มีประตูสีขาวบานนึงอยู่ข้างหน้าเธอ เธอตัดสินใจเปิดมัน

 

เด็กหญิงมองเห็นแสงสว่างจ้า แล้วก็เห็นดอกไม้มากมายหลายสี เด็กหญิงเห็นคนกำลังเล่นเปียโนอยู่ เธอเดินเข้า

 

ไปใกล้ๆ รู้สึกเบิกบานในใจ แล้วก็นั่งลงตรงสวนดอกไม้ นั่งฟังเสียงเพลงจากเปียโน แล้วก็ผล็อยหลับไป... 

 

 

 

พฤษภาผ่านไปอย่างรวดเร็ว มิถุนาก้าวเข้ามาพร้อมกับความรู้สึกใหม่ๆ ความรู้สึกที่สนุกสนาน เบิกบาน

ตลอดเวลา หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล เวลานั้นก็ใกล้เข้ามาทุกที นี่เป็นก้าวแรกๆ ที่จะก้าวไปเรียนรู้

สิ่งใหม่ๆกับความรู้สึกที่เปิดกว้างขึ้น ซึ่งแตกต่างจากที่เคยเป็น พยายามต่อไป ซักวันคนอื่นจะได้รับรู้

ความตั้งใจจริงที่อยากจะทำให้คนรอบข้างมีความสุข หลังจากที่ลงทุนให้กับงานนี้มามาก แล้วก็ตั้งตารอ

อยากจะเห็นมันเหมือนกับเรา แต่นี่เป็นเพียงบทเริ่มต้นเท่านั้น เป็นบทๆหนึ่งที่จะทำให้มีบทต่อๆไป

เหอะๆ อย่าไปสนใจมากนะ ขำขำ